17 Ekim 2011 Pazartesi

Bitiş

Geçmişe bakmaktan geleceği görememişiz iyi mi.. Sözler sahteymiş derken ne kastettiğini anlamamışız şarkının.  Olmayacak diye bir şey yokmuş. Hayaller fasa fiso çıkmış, tanıdıklarımız hiç tanımadıklarımızmış. Gerçek yalanla harmanlanmış; ortaya basitlik çıkmış ve sonu olmayan bir dalganın içinde gel-gitlere teslim olmuşuz. Ruhsuz bedenlere adapte olup ayları kemirmişiz de haberimiz yokmuş. İyi sandıklarımız kötülüğün bile utanacağı kadar kötüymüş, kahramanlar aslında iyi değilmiş de biz fark edememişiz. Nasıl bir yıkımdır ki bu; iyi ki alışmışız insanoğlunun çifte karakterliliğine; eşeledikçe daha da yalan yüzlerle karşılaşabileceğimize alıştırmışız kendimizi. Öğrenmişiz neyin ne olduğunu ve erkenden anlamışız hayatımızdaki çarpık yerleşkeleri.. değişmeyen hiçbir şey yokmuş… Hele kendini kaptırıp da kendi kendinin gözünü boyama meselesi var ya..! en kötüsü de o sanırım! Sonrasında hatayı kabullenememe safhası işliyor insanın benliğine. O an mide laçka oluyor ve ağrılar saplanıyor şakaklara. ‘’nasıl yani ya ? ‘’ soruları fink atıyor kafa tasında.. Sildik belki ve evet karalamış da olabiliriz hadi onu geçtim yok saydık, tamam, kabul !! ama bir şeyi es geçtik be kuzum; biz öğrendik her birinden büyümeyi. Her biri bize sorunların üstesinden nasıl gelineceğini öğretti. Takmamayı , baş edebilmeyi öğretti. Belki kendilerine pay çıkardılar ama, olsun herkesin kendi hayatı cümlesini ezbere söyledik geçtik karşıdan karşıya.. Hayatımıza girip, çarpık yerleşen ve yoğunluğu hacmine denk gelmeyen insanların kaldıramadığı hayatı valizine koyup gitmeye kalkanlara nasıl kapıyı gösterebileceğimizi öğretti. Güvenin sevgiden daha önemli bir kalkan olduğunu en iyi şekilde anlamamızı sağladı.  Onunla da kalmadı sevgiyi verenin biz olduğumuzu ve gerektiğinde musluğu kapatanın da biz olabileceğimizi fark etmemizi sağlamadılar mı ? Değişmeyen tek şey eskiden kalma; ayaklarımız hala yere sağlam basıyor ve başımız hala dik.. Bunun da karakter göstergesi olduğunu düşünmekten alamıyoruz kendimizi. Düşünceler serbest, özgürce yansıtılmalı nihayetinde. ....

Herkes baktığı kadarını görür fakat aklın yolu bir......

Sevgiler...





10 Kasım 2008

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder