en güzel mevsimin en güzel ayında ortaya çıkan bir faciaydım ezelden.
çok uğraştılar çözemediler denklemimi.. ben bile karalayamadım kendimi
kağıda. herkesi yazdım da; bir kendimi yazamadım nedeni bilinmez..
yolculuğa çıktım çoğu zaman kendimde; indim derinliklerime.. sırlarımı
eşeledim, çocukluğum yakın çağ geldi bebekliğime indim derken kayboldum
geçmişimde.. 19 yıllık zaman dilimi var alt tarafı her yılın 9.ayında bir sene daha
büyümüş sayılacakken beden sabitlenmiş fikirle bir noktaya çaresi
olmayan düşünce balonunda gezinip durmakta.. yağan üstüme bir küçük
karsa o bile serinletmedi çoğu zaman içimdeki yangını. ama öye bir an
geldi ki.. ateşle gittim yangının üstüne. yansın da kül olsun diye..
istediğim şeyleri hep elde etmişliğin şımarıklığı, elde edemediklerimin
umursamazlığını unutarak normalliğin sınırında yaşamayı tercih ettim..
herkes anormaldi bazen.. sessizdi, çığlıktı anlam veremediğim. kimi
zaman olmayan bedenlerdeki ruhlardı en yakın arkadaşlar, bazense en
uzaktaki en yakın , en yakındaki sendin sana dost ve arkadaş.
ikilemdin, bilinmeyene doğru gidiş yolunda yaptığın işlem hatası..
belki de kayboluşun eşiğinde kendini kurtarıştın. yaşamdan zevk alış
mıydım acaba.. yaşadığım en üzüntülü günleri yaşamadım sayarak,
yaşadığım günlere hepsi mutlu günlerdi demelerim mi gülüşlerimin daim
olmasını sağlayan.. sorular ayrıntı; zaman geçiyor.. ama ben durdurak
bilmeden, inadına hayal kuruyorum.
10 Aralık 2008
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder